Не шукай маёй долi, сястра, 
Мне зямелька радзiмая сьнiцца, 
Дзе жадаюць бацькi схаранiцца,
Дзе прылягу пад крыжам i я.

Карты зблыталiсь, войны i жах
Расцяклiся, ня бачна дарогi.
Бацька Нёман магутны i строгi,
Прытулiу маё сэрца пад дах.

Цi малiтвы мае у цiшынi,
Цi бацькоуская сцiплая споведзь,
Цi халодныя воды гамоняць: 
Беларускай душы каранi.

Гэта чорны забыты манах, 
Пераплыушы бяспамецтва рэку, 
Вазвяртая любоу чалавеку, 
Прыпынiушы у нас д"ябальскi жах.

Комментарии   

#2 Ціхан 08.07.2015 16:27
Выдатны верш.
#1 djmike 22.01.2015 08:27
Спаси, Господи, отца Феодосия. Спасибо за помощь.

У вас нет прав на размещение комментария.